ΜΗΤΡΙΚΟΣ ΘΗΛΑΣΜΟΣ
Ο μητρικός θηλασμός είναι δικαίωμα κάθε νεογέννητου!!!
Ο μητρικός θηλασμός είναι κάτι πολύ περισσότερο από ένας τρόπος διατροφής του βρέφους. Η υπεροχή του θηλασμού μητρικού γάλακτος για την διατροφή του βρέφους είναι αδιαμφισβήτητη, ενώ παράλληλα ο μητρικός θηλασμός είναι μια μοναδική εμπειρία επικοινωνίας της μητέρας με το βρέφος, στην οποία συμμετέχουν όλες η αισθήσεις.
Όταν βρέφος είναι στην αγκαλιά της μαμάς του και θηλάζει, μπορεί εύκολα να κοιτάξει το βλέμμα της, να ακούσει την φωνή της, να μυρίσει το άρωμα της, να νιώσει το χάδι και την αγάπη της, έτσι αναπτύσσεται μια ιδιαίτερη επικοινωνία που οδηγεί σε μια μοναδική σχέση μεταξύ τους.
Η σύσταση του μητρικού γάλακτος αλλάζει μέρα με την μέρα. Της πρώτες 6 έως 10 μέρες, μετά τον τοκετό, το γάλα που παράγεται ονομάζεται πύαρ. Το οποίο είναι φτωχότερο σε λακτόζη, λίπος και θερμίδες, αλλά πλουσιότερο σε βιταμίνες Α, C, Ε, ιχνοστοιχεία και πρωτεΐνες. Επίσης είναι περισσότερο πλούσιο σε κύτταρα, ανοσοσφαιρίνες και άλλους αντιμικροβιακούς παράγοντες που προστατεύουν το νεογέννητο από λοιμώξεις.
Σύσταση μητρικού γάλακτος
Πρωτεΐνες
Το μητρικό γάλα είναι πλούσιο σε πρωτεΐνες, η σχέση και η σύσταση των οποίων, είναι ιδανική για το ανώριμο ακόμα πεπτικό σύστημα του νεογνού. Έτσι, οι πρωτεΐνες του μητρικού γάλακτος απορροφώνται εξολοκλήρου από το έντερο του μωρού, ενώ αντίθετα ένα μέρος από το ξένο γάλα αποβάλλεται άπεπτο με τα κόπρανα. Γι΄ αυτό το λόγο τα μωρά που θηλάζουν χρειάζονται μικρότερες ποσότητες γάλακτος για να πάρουν βάρος, από ότι αυτά που δεν θηλάζουν, μια και μπορούν να απορροφήσουν στο μέγιστο τις πρωτεΐνες και τα άλλα συστατικά του.
Το μητρικό γάλα είναι πλούσιο σε νουκλεοτίδια, τα οποία ενισχύουν το αμυντικό σύστημα του μωρού και παίζουν σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη του μωρού και κυρίως στην ανάπτυξη του εντέρου, καθώς βοηθούν και στην βιοδιαθεσιμότητα του σιδήρου.
Είναι πλούσιο σε ταυρίνη συγκρινόμενο με το αγελαδινό γάλα, η οποία είναι απαραίτητη για την σταθερότητα των κυτταρικών μεμβρανών, την ωρίμανση του εγκέφαλου και την ανάπτυξη του αμφιβληστροειδή.
Ένζυμα και ορμόνες
Τα αντισώματα και τα ένζυμα είναι ουσίες πολύπλοκες, που δεν μπορούν να κατασκευαστούν από τη βιομηχανία τροφίμων και γάλακτος, είναι δηλαδή αναντικατάστατες!
Υδατάνθρακες
Το μητρικό γάλα είναι πλούσιο σε λακτόζη, που συντίθεται στο μαζικό αδένα και είναι από τις κυριότερες πήγες ενέργειας για το μωρό. Το γάλα της αγελάδας περιέχει πολύ μικρότερη ποσότητα λακτόζης, σε σχέση με το μητρικό γάλα. Έτσι στο γάλα αγελάδας προστίθεται ζάχαρη για να μοιάζει περισσότερο στο ανθρώπινο γάλα.
Λίπη
Τα λίπη του μητρικού γάλακτος είναι κυρίως τριγλυκερίδια, δηλαδή μακράς αλύσου, ακόρεστα, λιπαρά οξέα, έχουν δηλαδή, τέτοια σύνθεση που τα κάνει πιο εύπεπτα από αυτά του αγελαδινού γάλακτος, το οποίο περιέχει κυρίως λιπαρά οξέα βραχείας αλύσου.
Τα λίπη είναι η σημαντικότερη πηγή ενέργειας, βοηθούν στην ανάπτυξη του εγκεφάλου, βοηθούν την απορρόφηση των λιποδιαλυτών βιταμινών, και παίζουν σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη της όρασης.
Μέταλλα και ιχνοστοιχεία
Το μητρικό γάλα περιέχει μικρότερες ποσότητες καλίου, νατρίου, ασβεστίου. Έτσι το χαμηλό οσμωτικό φορτίο δεν επιβαρύνει τους ανώριμους νεφρούς του μωρού. Το ασβέστιο και ο σίδηρος απορροφάται σε πολύ μεγαλύτερο ποσοστό από ότι στο γάλα αγελάδας.
Βιταμίνες
Στο μητρικό γάλα η περιεκτικότητα σε βιταμίνες εξαρτάται από την διατροφή της μητέρας, γενικά όμως η ανεπάρκεια βιταμινών είναι εξαιρετικά σπάνια.
Πλεονεκτήματα του μητρικού θηλασμού
για το παιδί
1. Ιδανική σύνθεση γάλακτος για τη σωματική του ανάπτυξη και για την πρόληψη της παχυσαρκίας. Τα βρέφη που θηλάζουν έχουν λιγότερες πιθανότητες να γίνουν παχύσαρκα στην ενήλικο ζωή.
για το παιδί
1. Ιδανική σύνθεση γάλακτος για τη σωματική του ανάπτυξη και για την πρόληψη της παχυσαρκίας. Τα βρέφη που θηλάζουν έχουν λιγότερες πιθανότητες να γίνουν παχύσαρκα στην ενήλικο ζωή.
2. Τα βρέφη που θηλάζουν νοσούν σπανιότερα από ιογενείς και μικροβιακές λοιμώξεις
α) Οξεία μέση ωτίτιδα: έχει παρατηρηθεί ότι τα βρέφη που θηλάζουν νοσούν σπανιότερα από οξεία μέση ωτίτιδα, όχι μόνο κατά την διάρκεια του θηλασμού αλλά και για αρκετά χρόνια αργότερα.
β) Βρογχιολίτιδα: επίσης παρατηρείται πιο σπάνια στα θηλάζοντα βρέφη, και αυτό γιατί το μητρικό γάλα περιέχει αντισώματα έναντι του αναπνευστικού συγκυτιακού ιού (ο συχνότερος ιός που προκαλεί βρογχιολίτιδα σε μικρή ηλικία).
γ) Γαστρεντερίτιδα: η συχνότητα της γαστρεντερίτιδας από ιούς ή από μικρόβια διαφέρει σε συχνότητα στα θηλάζοντα σε σχέση με τα μη θηλάζοντα βρέφη, αλλά και η κλινική εικόνα είναι ηπιότερη στα βρέφη που θηλάζουν. Αυτά οφείλεται στην περιεκτικότητα του μητρικού γάλακτος σε ειδικά αντισώματα καθώς και στην τοπική δράση του γάλακτος στον εντερικό αυλό.
Γενικά, όλες ιογενείς και μικροβιακές λοιμώξεις είναι σπανιότερες και ηπιότερες στα βρέφη που θηλάζουν.
3. προστασία από χρόνια νοσήματα
3. προστασία από χρόνια νοσήματα
α) Μειωμένος κίνδυνος νεανικού διαβήτη. Ο ινσουλινοεξαρτόμενος σακχαρώδης διαβήτης παρατηρείται σε μικρότερο ποσοστό και εμφανίζεται σε μεγαλύτερη ηλικία στα παιδιά που θήλασαν. Επίσης αναφέρεται ότι όσο περισσότερο θήλασαν τόσο μικρότερος είναι ο κίνδυνος για ανάπτυξη διαβήτη.
β) Ελάττωση της συχνότητας του παιδικού καρκίνου. Τα βρέφη που θήλασαν για έξι μήνες τουλάχιστον έχουν μειωμένο κίνδυνο για λευχαιμία και λέμφωμα.
δ) Πρόληψη καρδιαγγειακών νοσημάτων.
γ) Πρόληψη αλλεργικών καταστάσεων. Τα βρέφη συχνά αναπτύσουν αλλεργική νόσο (ατοπική δερματίτιδα, άσθμα, αλλεργική ρινίτιδα, τροφική αλλεργία). Αν θηλάσουν, θα εκδηλώσουν σπανιότερα, σε μεγαλύτερη ηλικία και με πιο ήπια εικόνα νοσήματα που έχουν αλλεργικό υπόστρωμα.
4. Μείωση της τερηδόνας. Το μητρικό γάλα περιέχει προστατευτικές ουσίες για τα δόντια.
5. Αύξηση του δείκτη νοημοσύνης. Ο μητρικός θηλασμός βοηθάει στην πνευματική ανάπτυξη, την αυτοπεποίθηση, την ωριμότητα και την ανεξαρτησία του παιδιού. Άτομα που θήλασαν έναν μήνα σε σχέση με άτομα που θήλασαν επτά έως εννέα μήνες, είχαν 7 μονάδες διαφορά στο δείκτη νοημοσύνης και η διαφορά αυτή ήταν ανάλογη με τους μήνες που θήλασαν.
6. Είναι η πιο κατάλληλη τροφή για πολλές ασθένειες της νεογνικής και βρεφικής ηλικίας, όπως το σύνδρομο δυσαπορρόφησης, η δυσανεξία στο γάλα αγελάδος, η επίμονη διάρροια, η ελκώδης κολίτιδα, η νεκρωτική εντεροκολίτιδα, οι χειρουργικές επεμβάσεις του πεπτικού, η σηψαιμία, η ανεπάρκεια της IgA ανοσοσφαιρίνης.
6. Είναι η πιο κατάλληλη τροφή για πολλές ασθένειες της νεογνικής και βρεφικής ηλικίας, όπως το σύνδρομο δυσαπορρόφησης, η δυσανεξία στο γάλα αγελάδος, η επίμονη διάρροια, η ελκώδης κολίτιδα, η νεκρωτική εντεροκολίτιδα, οι χειρουργικές επεμβάσεις του πεπτικού, η σηψαιμία, η ανεπάρκεια της IgA ανοσοσφαιρίνης.
7. Συμβάλει στην καλή ψυχική υγεία. Η προσκόλληση στο στήθος διατηρεί το δεσμό μεταξύ της μαμάς και του παιδιού που δημιουργήθηκε κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, κάτι πολύ σημαντικό για την ψυχοσωματική ανάπτυξη του βρέφους
8. Αύξηση της επιβίωσης των πρόωρων. Ειδικά για τα πρόωρα είναι ιδανική και μοναδική τροφή, καθώς το γάλα μητέρων που γεννούν πρόωρα προσαρμόζεται στις ανάγκες του νεογέννητου. Έτσι έχει μεγαλύτερη περιεκτικότητα: α) πρωτεϊνών, που είναι απαραίτητες για την ανάπτυξη του νεογέννητου, β) λιπαρών οξέων, που είναι απαραίτητα για την ανάπτυξη του εγκεφάλου από το γάλα μητέρων που γεννούν κανονικά και γ) λευκοκύτταρων και ανοσοσφαιρινων που ενισχύουν την άμυνα του μωρού.
9. Άσηπτες συνθήκες σίτισης και σωστή θερμοκρασία χορηγούμενου γάλακτος, καθώς το μητρικό γάλα χορηγείται απ΄ ευθείας από το μαστό της μητέρας.
9. Άσηπτες συνθήκες σίτισης και σωστή θερμοκρασία χορηγούμενου γάλακτος, καθώς το μητρικό γάλα χορηγείται απ΄ ευθείας από το μαστό της μητέρας.
10. Ειδικά ένζυμα που περιέχονται στο μητρικό γάλα διευκολύνουν την πέψη, με αποτέλεσμα τα μωρά που θηλάζουν να μην παθαίνουν δυσκοιλιότητα.
11. Το μητρικό γάλα υπάρχει μία φυσική ηρεμιστική ουσία, που συμβάλλει στην ηρεμία του βρέφους.
12. Οι θηλαστικές κινήσεις που κάνει το βρέφος έχει σαν με αποτέλεσμα να δυναμώνουν οι μύες και τα ούλα του, ενώ τα δόντια του βγαίνουν γερά και χωρίς μελλοντικά προβλήματα.
Για τη μητέρα
1. Ευκολότερη απώλεια του βάρους, που αποκτήθηκε κατά την εγκυμοσύνη, καθώς το αποθηκευμένο λίπος χρησιμοποιείται για την παραγωγή γάλακτος
1. Ευκολότερη απώλεια του βάρους, που αποκτήθηκε κατά την εγκυμοσύνη, καθώς το αποθηκευμένο λίπος χρησιμοποιείται για την παραγωγή γάλακτος
2. Η μάνα όταν θηλάζει το μωρό της αισθάνεται συναισθηματική πληρότητα, έχει μεγαλύτερη αυτοεκτίμηση, αναπτύσσει γρηγορότερα δεσμό με το μωρό της . Η μητέρες που θηλάζουν εγκαταλείπουν τα μωρά τους σπανιότερα.
3. Όταν το μωρό θηλάζει, αντανακλαστικά η μήτρα συσπάται και ευκολότερα παλινδρομεί στο μέγεθος που είχε πριν από την εγκυμοσύνη.
4. Όσο καιρό η μητέρα θηλάζει, μειώνεται με τρόπο φυσιολογικό η πιθανότητα νέας σύλληψης για 3- 12 μήνες, με την προϋπόθεση ότι το βρέφος θηλάζει συχνά.
5. Προστασία από χρόνια νοσήματα:
α)Μείωση της συχνότητας καρκίνου του ενδομητρίου.
β)Από τον καρκίνο του μαστού
γ) Προστασία από οστεοπόρωση. Οι γυναίκες που θηλάζουν έχουν μικρότερα ποσοστά καταγμάτων και λιγότερες πιθανότητες για την εμφάνιση οστεοπόρωσης μετά την εμμηνόπαυση.
6)Εύκολος και οικονομικός τρόπος στη σίτιση του παιδιού. Ο μητρικός θηλασμός δεν απαιτεί χρόνο παρασκευής του γάλακτος και δεν κοστίζει τίποτα.
Ο δεκάλογος του επιτυχημένου θηλασμού
1. Ενημέρωση της μητέρας για τα πλεονεκτήματα του μητρικού θηλασμού.
2. Ο θηλασμός πρέπει να αρχίζει το πρώτο ημίωρο μετά τον τοκετό, με τη βοήθεια εκπαιδευμένου προσωπικού. Αν ο θηλασμός αργήσει για περισσότερο από 36 ώρες θα εξασθενήσει το αυτόματο αντανακλαστικό του θηλασμού που έχουν όλα τα νεογέννητα από τα πρώτα λεπτά της γέννησης τους.
3. Η συχνότητα του θηλασμού εξαρτάται αποκλειστικά από τις απαιτήσεις του νεογνού. Ειδικά τις πρώτες εβδομάδες θηλάζουν έως 12 φορές το 24ωρο. Το μητρικό γάλα μένει στο στομάχι για 90 λεπτά, ενώ το ξένο για αρκετές ώρες, άρα είναι φυσιολογικό το βρέφος που θηλάζει να πεινάει πιο συχνά.
4. Αποφυγή της χορήγησης συμπληρώματος ξένου γάλακτος. Η παραγωγή του μητρικού γάλακτος είναι ανάλογη με τις ανάγκες του νεογέννητου και του βρέφους, ανεξαρτήτως του μεγέθους του μαστού, το οποίο δεν παίζει ρόλο. Βρέφη που θήλασαν για πολύ καιρό, ανήκουν στην ομάδα των βρεφών που δεν πήραν ξένο γάλα στο μαιευτήριο.
5. Σωστή στάση τόσο της μητέρας, όσο και του παιδιού. Η μητέρα πρέπει να κρατά σωστά το διογκωμένο μαστό, ώστε να μην αποφράσσονται από αυτόν τα ρουθούνια του νεογνού.
6. Το καλύτερο ερέθισμα για την παραγωγή γάλακτος είναι η κένωση των μαστών.
7. Η τήρηση των κανόνων καθαριότητας, όπως πλύσιμο της θηλής και των χεριών της μητέρας, πριν το θηλασμό, προστατεύει από επιπλοκές, που μπορεί να επηρεάσουν τον θηλασμό.
8. Αποφεύγεται η χρήση πιπίλας, ειδικά τον πρώτο καιρό, γιατί μπορεί να προκαλέσει σύγχυση θηλών και να αρνείται να θηλάσει.
9. Ανωμαλίες στις θηλές (επίπεδες ή εισέχουσες), πρέπει να διορθώνονται στο τελευταίο τρίμηνο της εγκυμοσύνης.
10. Τα κριτήρια για την επιτυχία του θηλασμού από την πλευρά του νεογνού είναι τα ικανοποιητικά διαστήματα ύπνου του, η αύξηση βάρους του και οι φυσιολογικές κενώσεις, ενώ από τη μητέρα είναι η απουσία παθολογικών εκδηλώσεων.
Συμπεράσματα
Ο μητρικός θηλασμός είναι δικαίωμα κάθε νεογέννητου και είναι το καλύτερο ΔΩΡΟ που μπορεί να κάνει η μητέρα στο παιδί της.
Απαιτείται σωστή ενημέρωση της μητέρας για τα πλεονεκτήματα του μητρικού θηλασμού τόσο για το βρέφος όσο και για την ίδια.
Η παχυσαρκία στην παιδική ηλικία
Συμβουλεύει η κα Αλεξάνδρα Κατσαφάδου, Παιδίατρος
Τι είναι η παχυσαρκία;
Η παχυσαρκία είναι η υπερβολική αύξηση του σωματικού λίπους και σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας θεωρείται νόσος. Η παχυσαρκία στην παιδική ηλικία, είναι πολύ πιθανόν να οδηγήσει σε παρόμοια κατάσταση και στην ενήλικο ζωή, κάτι το οποίο μπορεί να επιβαρύνει σημαντικά την υγεία. Γι αυτό το λόγο ο έλεγχος του βάρους στην παιδική ηλικία είναι πρωτεύουσας σημασίας. Σήμερα παρατηρείται μια ραγδαία αύξηση των παχύσαρκων παιδιών, τόσο στις αναπτυγμένες όσο και στις αναπτυσσόμενες χώρες.
Ποια τα προβλήματα που μπορεί να δημιουργηθούν;
Τα προβλήματα υγείας που οφείλονται σε παχυσαρκία, χωρίζονται σε άμεσα και μελλοντικά. Στα άμεσα περιλαμβάνονται τα ψυχολογικά αίτια, η ευπάθεια στις λοιμώξεις του αναπνευστικού και τα ορθοπεδικά προβλήματα. Πιο συγκεκριμένα, τα ψυχολογικά προβλήματα είναι συχνότερα στα κορίτσια και εκδηλώνονται π.χ. με την χαμηλή αυτοεκτίμηση, την κατάθλιψη, την επιθετική συμπεριφορά, τις διατροφικές διαταραχές, τη βουλιμία κ.α.
Ευπάθεια στις λοιμώξεις: η κακή οξυγόνωση των πνευμόνων οδηγεί σε συχνές λοιμώξεις του αναπνευστικού συστήματος, σε κίνδυνο εμφάνισης άσθματος ή επιδείνωσης του, και σε άπνοιες κατά τη διάρκεια του ύπνου. Τα ορθοπεδικά προβλήματα περιλαμβάνουν κατά κύριο λόγο τις αρθραλγίες και τις οσφυαλγίες.
Τα προβλήματα που μπορούν να εμφανιστούν στο μέλλον είναι η διατήρηση της παχυσαρκίας και στην ενήλικο ζωή. Σύμφωνα με μελέτες, το 80% των παχύσαρκων παιδιών θα καταλήξουν και παχύσαρκοι ενήλικες.
Πιο συγκεκριμένα, στα άτομα αυτά εμφανίζεται αύξηση της χοληστερόλης, των τριγλυκεριδίων, της αρτηριακής πίεσης κάτι που βέβαια μπορεί να παρατηρηθεί και από μικρή ηλικία. Ακόμη, υπάρχει πολύ μεγαλύτερος κίνδυνος για καρδιαγγειακά νοσήματα, αθηροσκλήρωση, σακχαρώδη διαβήτη. Όλα αυτά τελικά οδηγούν σε βραχύτερο προσδόκιμο επιβίωσης.
Υπάρχουν παράγοντες που ευνοούν την παχυσαρκία;
Παράγοντες που ευνοούν την παχυσαρκία στην ενήλικο ζωή είναι:
-το αυξημένο βάρος γέννησης (περισσότερο από 4,5 κιλά)
-η παχυσαρκία των γονέων
-η παχυσαρκία κατά την βρεφική και παιδική περίοδο
-και συχνά το χαμηλό, μορφωτικό και οικονομικό επίπεδο.
Πως μπορώ να αντιμετωπίσω την παχυσαρκία;
Για μια αποτελεσματική αντιμετώπιση θα πρέπει να υπάρξει συνδυασμός υγιεινής διατροφής, άσκησης και ψυχολογικής υποστήριξης. Οι αυστηρές δίαιτες δεν έχουν θέση στην παιδική ηλικία. Η διατροφή πρέπει να είναι ισορροπημένη. Η περιεκτικότητα σε θρεπτικά συστατικά πρέπει να είναι 50-55% υδατάνθρακες, 25-30% λίπη, 15-20% πρωτεΐνες και άφθονες φυτικές ίνες. Οι θερμίδες που πρέπει να λαμβάνει το παιδί εξαρτώνται από την ηλικία και πρέπει να είναι κατανεμημένες σε πέντε γεύματα. Τα παιδιά δεν θέλουμε να χάνουν περισσότερο από 1-2 κιλά το μήνα. Στις μικρότερες ηλικίες στόχος είναι η σταθεροποίηση του βάρους, γιατί το παιδί θα ψηλώσει και θα υπάρξει αρμονία βάρους προς ύψος.
Ακόμη, η άσκηση πρέπει να συμπληρώνει τη δίαιτα, γιατί βοηθάει στην κατανάλωση των θερμίδων. Συστήνεται ομαδική και οργανωμένη άσκηση με προπονητή σε ανοιχτό χώρο (ποδόσφαιρο, μπάσκετ κ.α.), 3 ώρες/εβδομάδα. Επίσης, χρειάζεται και η αύξηση της καθημερινής δραστηριότητας.
Τέλος, η ψυχολογική υποστήριξη του παιδιού ή του έφηβου που προσπαθεί να χάσει βάρος είναι απαραίτητη για να φτάσει στο επιθυμητό αποτέλεσμα. Πρέπει να αποφεύγονται τα αρνητικά σχόλια και να επιβραβεύεται, ακόμα και αν το αποτέλεσμα είναι μικρό.
Πως μπορώ να την προλάβω αποτελεσματικά;
Η παχυσαρκία είναι ένα χρόνιο νόσημα, με μικρό ποσοστό επιτυχίας στην αντιμετώπιση και με μεγάλα ποσοστά υποτροπής. Η πρόληψή της, λοιπόν, θεωρείται αναγκαία και πρέπει να ξεκινάει πριν την γέννηση του μωρού. Η σωστή διατροφή θα πρέπει να ξεκινάει από το τελευταίο τρίμηνο της κύησης που θεωρείται ότι αυξάνονται τα λιποκύτταρα. Μετά την γέννηση του μωρού, η σίτιση του να γίνει με μητρικό θηλασμό, για όσο μεγαλύτερο διάστημα είναι εφικτό, μιας και έχει αποδειχθεί ότι ο μητρικός θηλασμός βοηθάει στην καταπολέμηση της παχυσαρκίας.
Οι στέρεες τροφές δεν θα πρέπει να μπουν στο διατροφή του βρέφους πριν τον έκτο μήνα και οι τροφές πρέπει να παρασκευάζονται χωρίς προσθήκη αλατιού και ζάχαρης. Η κατανάλωση ζάχαρης και αλατιού δημιουργούν βλαβερές γευστικές προτιμήσεις στο παιδί, που διατηρούνται σε όλη τους την ζωή. Θα πρέπει να παροτρύνεται η κατανάλωση φρούτων, λαχανικών, όσπριων και να αποφεύγεται η κατανάλωση γλυκισμάτων.
Για την πρόληψη της παχυσαρκίας, απαραίτητη είναι η ενθάρρυνση του παιδιού για αθλητισμό και αυξημένη δραστηριότητα. Κατά τη νηπιακή ηλικία πρέπει να πηγαίνει καθημερινά για περίπατο και στις παιδικές χαρές και να παρακινείται για παιχνίδι και τρέξιμο. Στην προσχολική και σχολική ηλικία καλό θα είναι να ασχοληθεί επιπλέον και με κάποιο άθλημα που θα το κρατάει σε κίνηση τουλάχιστον 3 ώρες εβδομαδιαίως. Επίσης, θα πρέπει να μειώνεται ο ρόλος που αφιερώνουν στον υπολογιστή και την τηλεόραση, διότι εκτός της ακινησία συνδυάζεται και με κατανάλωση αναψυκτικών, ξηρών καρπών ή τσιπς.
Κλείνοντας θα πρέπει να τονιστεί με ιδιαίτερη έμφαση ότι η αντιμετώπιση της παχυσαρκίας θα πρέπει να ξεκινά με την πρόληψη από την παιδική ηλικία και όχι με αυστηρές και χωρίς διάκριση δίαιτες στην ενήλικο ζωή.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)